|
ik ben als hen |
|
getekend door de tijd
snikken dwaze moeders
door de draagmuren
van dit lange lege land
met de schreeuw van het kind
zijn geruite zakdoekjes
zelfs verdacht
als de lach op hun foto's
zoek ik mezelf
zwaai wat naar God
maar die heeft een bloedneus
net als Madonna
en maxima huilt om de minima
het zijn de echte vrouwen
met geplastificeerde baby's
op de rug
ik dwaal om mezelf te ontdekken
op een rechterarm
in een blik of kreet
maar mijn moeder is in de hemel
daar hebben ze geen armen
ook geen linker
dat weet ik heel goed
ik ben een van de zonen
die niemand terug vindt
|
mickeyf | 7 oktober 2007 |
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
