|
ramen met hun glas in lood
- verblekende verlorene symbolen
heilig de woorden, afgesleten
als koperen deurklink op 't portaal
gotiek de sierlijke vensterbogen
wandelt de toren in zijn tijd
en staat
parochies tekenend
-verweerd verouderd en zo stil
woorden lang geleden weggegeven
aan een geloof dat wankelt
in 't liegen van een hoop
en aangevreten door de duivenstront
staat hij nog steeds
graftafels met vergeten namen
- schrifttekens niet te lezen, rond
woorden die nooit zijn vergeten
ons tot genegenheid gevormd
schalt in de hoge ruimte
hun echo's van een weten
staat hij nog altijd daar
al is de kerk reeds dood.
sunset 16-11-2011
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
