|
alles valt uit de plooi
en door afgebladderde muren
voel je tochtgaten
ruimtes
waarin wildvreemden
wachten
op wie ooit
een teken gaf
verwaarloosde boomgaard
achter veel te hoge hagen
waarin rode kersen
barsten in de regen
van een nacht
heimwee naar een toekomst
die geen verleden had
alles wat je niet zag
niet wilde zien
of vergat
wordt uitgestald
de naald
van de gemiste
kans
priemt onophoudelijk
prentjes
in je hart
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
