|
een briesje streelt
mijn linker schouderblad
de lucht staat trillend
tussen woorden een kort trekken
als bij te ver uitgerekte spieren
in lauwe ogenblikken
- dit leven verveelt!
en meer wil je er
niet over zeggen -
ik slik mijn antwoord in
tot hij in mijn keel brandt
door mijn hoofd wervelt
als jij, voor je adieu zegt,
nog even om de hoek kijkt
in een verte verdwijnt
sunset 25-01-2012
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|