|
 |
|
Geschreven door Rachel |
|
|
ik ben een moeder zonder kinderen
ik roep ze één voor één
niemand luistert, niemand hoort
iedere dag lees ik vier namen
dompel mijn tranen door zwarte inkt
daarna schrijf ik de dood
over kinderwagens zonder leven
mijn hart dat samentrekt als 'n wee
over tandjes in een doosje
hij leest alleen de woorden
's nachts vang ik vage beelden
dek vier lege bedjes toe
morgen koop ik verse bloemen
begraaf ze
ik ben zelf de dood op twee benen
mijn haar was zwart
nu groeien er vier grijze strengen
ik heb de zwaarste straf gehad
herschreven versie
ik ben een moeder zonder kinderen
ik roep ze één voor één
niemand luistert, niemand hoort
iedere dag lees ik vier namen
dompel mijn tranen door zwarte inkt
daarna schrijf ik ze
de dood leest alleen de woorden mee
duwt kinderwagens zonder leven
mijn ach en wee
's nachts vang ik het vage
dek lege bedjes toe
de zwaarste straf
morgen koop ik verse bloemen
begraaf ze
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
|
|
