|
op een maandagmorgen
staat een Manticore
te vechten als een wolk
met ridders en hun voetvolk
hij brult, daagt listig uit
wil doden zien en bloed
ach wat, die hersenschim
verjaag ik en voorgoed
zelf maken wij ons monsters
die wonen in een woord
waai maar weg illusie
los op naar niemandsoord
.
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
