|
rode ponen aan de wieken
drogen in de polderwind
met blinde blauwe ogen
de opa van de Veteraan
heeft dat zelf ook gedaan
maar aan een andere molen
‘t was in de tijd van kolen
van brandhout, bieten, watersnood
pas in de oorlog viel hij dood
uit een tamme appelboom
wat was geluk toen nog gewoon
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
