|
Je moest eens weten
ze maakt die zin nooit af
niemand vraagt hier ooit wat
elk zijn leven
met gesloten ogen
om niet afgeleid te worden
de vergeetput
zit vol vertrouwde schimmen
die liefde en aandacht
vragen
elk zijn zorgen
boven een bepaalde grens
is men zo gekrompen
dat er niets meer bij kan
de woordgrens
je moest eens weten
zegt ze tegen iemand in de zetel
naast haar die net is overleden
je moest eens weten
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
