|
| | ze stonden op.
nee ze schreeuwden niet
het meisje wiegde
niet met haar lichaam maar
haar ogen waren een zee
nu was ze rustig
reageer nu en voor maar
20.000 euro bent
u volgende week een jonge god
schreeuwde de folders op tafel
ze stonden op.
het was als vissen,
je vangt nooit wat
misschien een zwart gat
raak me aan
laat me
ze gluurden naar
hoe ik bezweek
twee oude vrouwen konden
zich niet inhouden
sjonge wat een schande
nu keken ze niet meer
ze stonden op.
en veegde de kruimels
van overgebleven
blijheid van zich af |
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
