|
mijn lief
waaien haren
zij kan vliegen
(net als ik)
niemand lacht nog
over mijn groene huid
een zwarte ridder
zwaait eindelijk
met een witte vlag
in violette nacht
(het hoofd van mijn lief
licht goud op
tussen waterlelies)
in regen
rij ik op koppen
van fonteinen
bloembladeren
haar in mijn handen
vlammen verbranden
gisteren.
sunset 27-11-2010
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
