|
begeleid door kakofonie van stemmen
klinkt zacht dit lied vol melancholie
droefheid brandt zich in het hart
[een kopersmid slaat sterren plat]
je huid geurt naar een zee en zout en wier
een zoete wijn benevelt, maakt tongen zwaar
wij dwalen zwijgend door verlaten steegjes
de nacht vlucht in een ochtendschemer
en aan de einder knipoogt reeds de zon
sunset 17-11-2012
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
