|
je woorden onbewoond
schepen zonder stuurman
zwalpend over een onmetelijke zee
wie was je in die dagen?
in de overvolle leegte
meende ik een enkele keer
je ironische blik te ontwaren
ik ben dood zei je en daarom
blijf ik aan het woord om het iedereen
te melden
ik ben dood
en telkens ik te dichtbij kwam
lachte je me zachtjes bijna onopvallend weg
je bleef praten tegen iedereen
die zijn liefde kwam verklaren
ik wil geen tweede keer dood
bleef je herhalen en hoe luchtig
je praten ik hoorde bij elk woord
de zware inslag van lood
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
