|
Zo waar als een klontje
wiebelt het kontje
Dat de ene keer kwispelt om aandacht
Dan een keertje bijt
Met een nogal kort lontje
en heel jouw bedoeling onderscheidt.
Zo hard de waarheid is
Zo zacht kan een leugen zijn
Niemand hoort werkelijk
hoe ongemakkelijk men zich verschuilt
Achter de ware schijn
van waaruit men zichzelf verruild
Niks zeggen is toestemmen
Alleen jaknikkers voelen zich veilig in een kudde
Het wordt tijd dat carnivoren de jacht beginnen
Om de zwakken eruit te schudden
Als wijze van preken
De dommen verbleken
Verstommen de preken
In rustige streken
Deze losse teksten in 2 minuten geschreven
Noch echt diep over nagedacht of zelfs niet eens nagekeken.
Hoe ik snelschakers en tekenaars bewonder
Om hun pure kundigheid zonder werkelijke gebreken
Misschien dat ik morgen weer iets schrijf. Ik word toch nooit afgezeken. Daarvoor hulde.
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
