|
Zweeft ze in de lentemorgen
tintelend in ijle lucht
buitelend en schaterlachend
springt ze heen en weer
tussen trotse moederogen
en haar kraaiend kroost
woont ze in najaarsgeuren
kleuren strooiend in de grauwe lucht
ik ben vergeten hoe ze voelde
onvatbaar is ze weggegleden
langs de kille winterwanden
van mijn uitgesleten hart
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
