Hier is de plek
waar jij stond, waar ik pas
tussen pril ontluikend groen
ontdekte wat echte liefde was

Daar bij die bank
groen tussen groen
pronkend boven water
dicteerde jij de eerste zoen

Het leek echt, zelfs een belofte
voor diegenen die geloven
in 't wederzijdse van verlangen
in de droom van alles samen doen

Hier is de plek
Zonnig hof in Vlaander'n
Waar de uren ons niet raakten
en de dagen niet meer telden

Waar 't mooiste in dit leven
tussen ongerept gewas
tot bloei heeft kunnen komen
Wat enkel voor ons beiden was

en waar eens
onze stemmen elkaar kenden
onze klanken elkaar vonden
staat nu nog slechts een bank

Groen maar kaalgevreten
door weer en wind geslagen
Samen staan we eensgezind
nog altijd niet verslagen

Een vlinder vindt haar vlucht
Op gevoel en zal niet vragen
aan de bloem die zij bemind
of zij haar vrucht nog wel kan dragen

Maar hier,
aan dit bleek getrokken water
liet jij mij eenzaam achter
met ons nooit
tot volle rijp gekomen,
met ons
verloren later