|
wij schrijven onze namen
in duinen achter de velden
hebben wij ons verstopt
sterven liever duizend doden
dan aan de tijd te denken
liefkozen elkaar en smelten
weg in de warmte van zon
wij zoenen ons en onze lijven
buigen zich in een omhelzen
zuchten op het juiste moment
later rust ik op jouw buik
beweeg met je borst op het ritme
van onze adem; jouw lippen
parelen nog steeds en lentewind
streelt de halmen van helmgras
en ook door onze haren
sunset 07-06-2013
http://sunset.deds.nl
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
