|
nog hangen twijgen
bewegingsloos als 't dunne haar van oude
mensen, hun schreden echoën in de tijd
de lucht verhardt en voelt reeds kouder
zacht schemert 't licht van maan
nog door het rusteloos lover in het donker
werpt zelfs geen schaduw
en in de verte rollen wielen over ijzer
nog troost mij 't lied
van zomervogels voor hun reizen
sunset 06-08-2013
http://sunset.deds.nl
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
